[short fic knb] kagakuro : Stars Falling Down

posted on 27 Dec 2014 17:38 by indiqirl directory Fiction

title : Stars Falling Down

type : short fic knb

rate : PG-13

pairing : kagami taiga x kuroko tetsuya

writer : indiqirl

note : เป็นเหตุการณ์ที่คากามิกับคุโรโกะ + เซย์รินไปเข้าค่ายช่วงฤดูหนาวบนภูเขาค่ะ (ไม่เกี่ยวข้องกับอนิเมะ) แล้วก็กำลังรอดูฝนดาวตกด้วยกัน *อนึ่ง ทั้งคู่ต่างคนต่างคิดว่ามีความรู้สึกเหมือนๆ กัน แต่ยังไม่เคยพูดหรือบอกกันนะคะ เปิดเพลงคลอไปด้วยก็ดีนะคะ https://www.youtube.com/watch?v=a4_i7DfFScw

 

____________________________________________________________________________

 

             I think that the stars would have waited for us

 

            “ไหนวะ ฝนดาวตก ไม่เห็นจะมาสักที” เสียงห้าวเจือแววหงุดหงิดดังขึ้นมาจากชายหนุ่มร่างสูง ผมสีแดงเพลิง

             “…รอหน่อยสิครับ ข่าวในทีวีบอกจะมาตอนตีสองครึ่ง นี่เพิ่งจะตีสองเอง” เสียงนุ่มว่าอย่างอ่อนใจกับความใจร้อนของคนข้างกาย กระชับหมวกไหมพรมสีดำให้ปกคลุมผมสีท้องฟ้าของตนให้แน่น ถอนหายใจออกมาเป็นควันเพราะอากาศเย็นๆ บนภูเขายังคงอบอวล

             ภูเขาต่างจังหวัดบวกกับอากาศหนาวในยามราตรีทำให้ผืนฟ้าเปิดกว้าง มองเห็นดวงดาวนับร้อยพันที่แข่งกันทอแสงเป็นประกายระยับ สีขาวนวลตัดกันกับสีดำดั่งหิ่งห้อยบินว่อนในต้นไม้ตอนกลางคืน


            Hanging onto the night, watching down below

 

            “หนาวเหรอคุโรโกะคุง” โค้ชสาวถามเงาตัวเล็กของทีม เมื่อเห็นเจ้าตัวเป่าลมใส่มือตัวเองแล้วถูไปมาครั้งแล้วครั้งเล่า พวงแก้มขาวขึ้นสีเรื่อจางๆ เหมือนตอนฝึกค่ายฤดูร้อน จะหน้าหนาวหรือร้อน เด็กคนนี้ก็แก้มแดงเสมอเลยน้า

            “ครับ ปกติผมขี้หนาวอยู่แล้ว”

            “ก็ดูตัวนายดิ กินก็น้อย ตัวก็แค่เนี้ยยย ไขมันน่ะมีกับเขาบ้างไหมน่ะ” ว่าแล้ว มือใหญ่ๆ ก็ยื่นมาจับตรงท้องเล็กๆ เพื่อสำรวจไขมัน ซึ่งก็พบว่า...ไม่มี

            “จับอะไรของคุณครับ! โรคจิต!” มือขาวยกขึ้นแทงสีข้างคนจับท้องเขาไม่เบานัก เรียกเสียงร้องจ๊ากจากคนโดนและเสียงหัวเราะจากรุ่นพี่รวมถึงเพื่อนรุ่นเดียวกัน

            “ก็หนาวอยู่หรอก นี่มันเข้าหน้าหนาวแล้วนี่ ถึงหิมะจะไม่ตกก็เถอะ แต่เอาเรื่องเลยนะ เข้าค่ายฝึกช่วงนี้เนี่ย“ ฮิวงะโยนกิ่งไม้แห้งเข้าไปในกองไฟ เปลวเพลิงทำให้ไอร้อนลอยกรุ่นสร้างความอบอุ่นให้สมาชิกทีมเซย์ริน ทุกคนยื่นมือออกมารับความร้อนใกล้ๆ ความอุ่นที่เกือบร้อนนั้น

            “ช่วยไม่ได้นี่นะ มาเข้าค่ายช่วงนี้ แต่โชคดีเนอะ เห็นในข่าวบอกจะมีฝนดาวตกวันนี้ แถมเขาที่เราอยู่ก็เห็นชัดมากเลยนะ…ฮ้าว” คิโยชิเอ่ยต่อจากกัปตันทีมแล้วอ้าปากหาว… เขาอาศัยอยู่กับพวกคุณยาย เวลานอนก็เลยมักจะเป็นหัวค่ำ ส่งผลให้เขาง่วงก่อนคนอื่นด้วยความไม่เคยชิน

            “ไปนอนเหอะคิโยชิ… นายหาวรอบที่ยี่สิบเจ็ดแล้ว” อิสึกิบอกเซ็นเตอร์หนุ่ม พยักหน้าเหนื่อยๆ เมื่อเห็นมิโตเบะทำหน้าประมาณว่า ‘ชินจิหลับแล้ว จะพาไปนอนในเต็นท์นะ ฉันก็ง่วงแล้วด้วย’ พอยต์การ์ดหนุ่มมองเพื่อนพากันเข้าไปนอนในเต็นท์ ส่วนพวกฟุริฮาตะยอมแพ้ตั้งแต่ช่วงเที่ยงคืนกว่าแล้ว

            “เหลือแต่ฉัน ฮิวงะคุง เทปเปย์ อิสึกิคุง คากามิคุง คุโรโกะคุงเองเหรอเนี่ย” ริโกะเท้าคาง “ว่าแต่นายไปนอนอย่างที่อิสึกิคุงบอกเถอะเทปเปย์ พอเห็นนายหาวแล้วฉันก็…ฮ้าววว ง่วงงง”

            “ก็ฝึกหนักมาทั้งวันจนหอบขนาดนั้น จะมาอารมณ์สุนทรีอยากดูดาวอะไรหา ไปนอนไปริโกะ” กัปตันหนุ่มบอกโค้ชสาว อันที่จริงเขาเองก็ใกล้ถึงขีดจำกัดแล้วเหมือนกัน วันนี้เหนื่อยมากจริงๆ เหนื่อยชนิดที่ว่า ดาวเดออะไรไม่ดูแล้วเว้ย จะมีสิบปีครั้งหนึ่งก็ช่างหัวมันเถอะ ง่วงงง

            “หน้านายก็บอกว่าง่วงนะฮิวงะ งั้นเราแยกย้ายกันเลยเหอะ” อิสึกิบอก เอ่ยราตรีสวัสดิ์กับหญิงสาวที่ขอตัวไปนอนก่อน

            “ฉันยอมละกัน เอ้อออ ใครอยู่ต่ออ่ะ ช่วยไปปลุกหน่อยแล้วกัน ยังไงฉันก็อยากเห็น” ฮิวงะลุกขึ้นบ้างก่อนจะเดินเข้าไปในเต็นท์พร้อมอิสึกิที่อยู่ข้างๆ เต็นท์ริโกะ

            “เอางั้นแล้วกัน… อ้าว คุโรโกะ คากามิ ไม่ไปนอนเหรอ” คิโยชิที่ลุกขึ้นกำลังจะตามฮิวงะเข้าไปในเต็นท์หันมาถามรุ่นน้องสองคนที่นั่งเงียบและไม่มีทีท่าจะขยับ

            “ไม่ล่ะครับ ผมอยากเห็นมากจริงๆ อีกครึ่งชั่วโมง รอได้ครับ” คุโรโกะว่าพลางยิ้มบางๆ ให้คิโยชิ

            “ผมไม่ค่อยง่วงน่ะ อยู่อเมริกาก็ทำนู่นนี่จนดึกบ่อยๆ…ครับ” คากามิหันไปบอกด้วยอีกคนโดยไม่ลืมจะเติมหางเสียงที่ฟังกี่ที คุโรโกะก็อดขำในใจไม่ได้ โธ่ พ่อเด็กนอก…

            “โอเค งั้น ถ้าอยู่จนมันตกลงมาก็เข้าไปปลุกหน่อยนะ แต่ถ้าจะไปนอนก่อนก็ดับไฟด้วยล่ะ”

            “ครับ” คนผมฟ้าตอบ

            ความเงียบโรยตัวเมื่อเหลือกันเพียงสองคน ทั้งคู่ไม่ใช่คนเงียบๆ แต่ก็ไม่ใช่คนชอบพูดเช่นกัน หาแปลก แม้จะไร้ซึ่งบทสนทนาใดๆ ความเงียบที่เกิดขึ้นกลับไม่ทำให้รู้สึกอึดอัดแม้แต่น้อย

            “ไม่นอนเรอะ”

            “ไม่ล่ะครับ”

            “อะไรทำให้นายอยากดูขนาดนั้น วันนี้ฝึกสายตัวแทบขาดเลยนี่”

            “นวนิยายที่ผมกำลังอ่านมันมีฉากที่ตัวเอกนั่งดูฝนดาวตกน่ะครับ เลยคิดว่ามันน่าสนใจดี” เด็กหนุ่มว่าพลางทอดนัยน์ตามองไปยังทัศนียภาพที่กว้างไกลออกไป “คุณเถอะครับ ทำไมถึงอยากดู”

            “อา… ช่วงนี้ติดเพลง Stars falling down ของ Kina Grannis น่ะ เลยอินอะไรๆ ที่เป็นดาวตก อีกอย่าง จำได้ลางๆ ว่าตอนเด็กๆ เคยดูกับพ่อ ก็เลยอยากดูอีกว่าเป็นยังไง”

            “เหรอครับ”

            “อืม” คนตัวสูงว่า ฉับพลันดวงหน้าคมคายก็ขึ้นสีแดงแข่งกับผม ชายหนุ่มโวยคนข้างกายกลบเกลื่อน “ฉันไม่ได้ลูกแหง่นะเว้ย!!”

            “ผมก็ยังไม่ได้ว่าอะไรเลยนี่ครับ”

            “แล้วยิ้มทำไมวะ”

            “เปล่าครับ แค่คิดว่าอีกสิบห้านาทีก็ตีสองครึ่งแล้วเลยดีใจเฉยๆ”

            “ชิส์”

            “ฟู่วว์…”

            “หนาวเหรอ” นัยน์สีแดงมองคนผมสีฟ้าเป่าลมแล้วถูมือไปมา หัวใจเต้นผิดจังหวะยามพวงแก้มนั่นแดงเรื่อตัดกับปกติที่มักจะเป็นสีขาวนวล เปลวไฟทำให้นัยน์ตาสีฟ้านั้นเปล่งประกายแววหวานชวนให้ความรู้สึกสั่นไหว

            “นิดหน่อยครับ”

            “ส่งมือมานี่…”

 

            Until we were hand in hand, together waiting for them               

 

            “ทำอะไรน่ะครับ”

            “บ้านนายไม่รู้เหรอว่านี่เรียกว่าจับมือ”

            “…” นัยน์ตาสีฟ้าหลุบลงต่ำมองมือใหญ่หยาบกร้านแต่อบอุ่นจนเกือบร้อนกำลังกอบกุมมือตนไว้ ใบหน้านวลประดิษฐ์รอยยิ้มเบาบางที่แม้แต่ร่างสูงก็ไม่สังเกตเห็น

            “แบบ…พ่อฉันชอบทำแบบนี้เวลาฉันหนาวเหอะ…” ชายหนุ่มอุบอิบ โหนกแก้มขึ้นสีเรื่อน่าตลก

            คุโรโกะยิ้มน้อยๆ “ขอบคุณนะครับ คากามิคุง”

            “สำนึกบุญคุณฉันซะ…”

            จังหวะที่นัยน์ตาต่างสีสบประสานกัน ราวกับทำให้พวกเขาตกลงไปในอุโมงค์กาลเวลา มิติที่ว่างเปล่า โลกทั้งใบหยุดหมุน เห็นเพียงกันและกันในดวงตาอีกฝ่าย เนิ่นนานและดูไม่นิรันดร์ แต่ชวนให้ความรู้สึกหวามไหวยามใบหน้าคมเคลื่อนเข้ามาเกือบชิดใบหน้านวลกระจ่าง ลมหายใจที่สัมผัสได้นั้นอุ่นร้อน…เป็นช่วงเวลาที่เปราะบางหากมีเพียงสิ่งเดียวมาขัดจังหวะ แต่กลับเป็นช่วงเวลาอันมีค่าที่พวกเขาก็ไม่ค่อยแน่ใจว่ามันดีอย่างไร

            เราสองคน…เป็นแสงและเงา

            เงาที่คอยสนับสนุนแสงสว่างให้อยู่เบื้องหน้า

            และแสงที่คอยปกป้องเงามืดให้อยู่เบื้องหลัง

            จากคนที่ไม่น่าเข้ากันได้เพราะนิสัยที่แตกต่าง เปลี่ยนไปเป็นคนที่ไว้ใจและนับถือ ค่อยๆ ผันไปเป็นอนุญาตให้อีกฝ่ายมาอยู่เคียงข้างโดยไม่รู้ตัว แม้จะไม่เคยพูดแต่การกระทำทั้งหมดที่ผ่านมามันแจ่มชัดเสมอยามอยู่กันตามลำพัง

            ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ…ที่เราสองคนอยู่ใกล้กันเพียงเส้นผมกั้น

            มืออุ่นข้างที่ไม่ได้กอบกุมมือน้อยยกขึ้นสัมผัสแก้มนวลเจือสี หน้าร้อนพอๆ กับใบหูที่รู้สึกว่าได้ยินเสียงหัวใจของตนดังระงม นิ้วยาวลูบไล้โครงหน้าขาวที่ล้อมกรอบผมสีฟ้า ชนหน้าผากตนกับหน้าผากมนๆ ของคนตรงหน้าเบาๆ รับความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ภายในอย่างเงียบเชียบ หนักแน่น และเนิ่นนาน…

 

            So when I open my eyes, I saw it too             

 

            “อ่ะ คากามิคุงครับ ดาวตกครับ!”

            “หะ…หา!?”

            เสียงนุ่มดังขึ้นทำให้พวกเขาหลุดจากอุโมงค์กาลเวลา คากามิมองคนผมฟ้าแก้มแดงๆ พูดเร็วๆ และลุกขึ้น ชายหนุ่มกำลังประสบกับความรู้สึกเหมือนจะเรียกว่า ‘กินจุด’ …

            เวลานี้เนี่ยนะ?

            “เราต้องไปปลุกพวกรุ่นพี่นะครับ!”

            “อะ…เออ ใช่ๆ” ว่าแล้วก็ลุกไปคนละทาง เพื่อไปปลุกทั้งเพื่อน ทั้งรุ่นพี่ซึ่งนอนสลบไสลคาเต็นท์

           

            Stars falling down, when I fell for you

 

            “ว้าววว สวยเป็นบ้าเลย” เสียงใสของริโกะดังขึ้นก่อน

            “อื้อ สวยมาก” ทุกคนในทีมเห็นพ้องด้วย ต่างคนต่างปล่อยให้ภาพดาวนับร้อยผ่านดวงตาแล้วบันทึกภาพไว้ในความทรงจำ บางคนก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่าย บางคนก็คุยกันเองอย่างสนุกสนาน

            ไม่มีใครสนใจคนตัวสูงและคนตัวเล็กกว่าที่ยืนคู่กันอยู่เบื้องหลัง

            จริงๆ คุโรโกะก็กะจะเดินเข้าไปนั่งดูดาวกับพวกเพื่อนๆ ในทีม หากไม่ได้มือใหญ่ของคากามิฉุดรั้งไว้

            เด็กหนุ่มเห็นใบหน้าตนเองสะท้อนอยู่ให้ดวงตาคมสีแดงเพลิงอันทรงพลังคู่นั้น

            มันเป็นความเงียบที่อบอุ่นเหมือนหม้อช็อกโกแลตกำลังเดือด อุ่น ข้น และหวาน…

            ฉับพลันที่ใบหน้าคมคายฉกวูบลงมาและริมฝีปากกระซิบอยู่ข้างหู

 

            I love you, I love you

 

            ไม่ใช่เสียงทุ้มเหมือนพระเอกในทีวี แต่เป็นเสียงแหบห้าวที่ทรงพลัง

            …ทั้งอบอุ่นและทำให้หัวใจหวั่นไหว…

 

            I love you, I love you, I do

 

            “คุโรโกะ คือว่าฉัน...”

 

end

 

___________________________________________________________________________

 

­­

Indiqirl part

เป็นพล็อตที่เพิ่งได้จากการฟังเพลง Stars falling down ของ Kina Grannis ค่ะ ที่พี่ไฟบอกกำลังอิน จริงๆ ไม่ใช่ค่ะ คนเขียนเอง ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ ธีมก็คงสารภาพรัก (ที่ขออนุญาตตับฉับให้คนอ่านตบ #โดนถ่วงน้ำ)

เรื่องนี้เพิ่งกลับมาเขียนหลังสอบเสร็จค่ะ ให้ความรู้สึกไม่ค่อยถูกใจเรื่องภาษามากๆ รู้สึกติดๆ ขัดๆ เหมือนขาดอะไรไป คือตอนที่เขียนไฟดำกับไฟเหลืองก่อนหน้านี้เขียนยาวมาก แล้วก็ลื่นมาก แต่เรื่องนี้เหมือนจะเขียนแปลกๆ ไปมากเลยค่ะ ถ้ายังไง ติชมไว้ได้เลยนะคะ กะจะกลับมาเกลาภาษาเพิ่มอยู่แล้ว

เรื่องหน้าถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดน่าจะเป็นไฟดำสั้นๆ อีกเรื่อง ไม่ก็ฟ้าดำหรือเขียวเหยี่ยวค่ะ คือมีพล็อตไว้นานแล้ว แต่ไม่มีโอกาสแต่งซะที T_T

ทวงฟิคได้ที่ twitter @indiqirl (ตัวคิวนะคะ ไม่ใช่จี) ทิ้งคอมเม้นต์ไว้เม้าท์กันนะคะ แล้วพบกันเรื่องหน้า!

 

                                                                                                                                                                            

edit @ 11 Jan 2015 21:35:38 by indiqirl

Comment

Comment:

Tweet

เพลงเข้ามากกกกกกกกจริงๆค่ะแชม น่ารักที่สุดเลย(ทั้งเพลงทั้งเรื่องเลยยย) 
สวีทแบบโอ๊ยยย เขินมากมาย ; //////// ; .. พี่ชอบไฟดำที่เป็นแบบนี้มากเลยยย
ทำนองแบบ ไม่พูดก็เข้าใจกัน อยู่ข้างๆกันแบบไม่จำกัดสถานะเนี่ย T T
(แต่ตอนสุดท้ายในที่สุดก็แหกออกมาแล้วพูดความในใจออกไปซะทีสินะ 
จบแบบมีเสน่ห์มากๆค่ะ ชอบบบบบบ > _______ < 

แต่งมาอีกน้าาาา จะรออ่านจ้ะ *O*
 
ปล. เห็นว่าดาวตกเค้าให้อธิษฐาน แล้วสองคนนี้ล่ะ อธิษฐานอะไรกันนะ - / - #โหมดมโน
ปล2. นี่พี่มิ้นต์เองเน้อ . //////// . ~

#5 By monetakgkr on 2015-02-15 21:52

นะ....น่ารัก!
น่ารักมากๆเลยค่ะ!
หื้ออออออ >//////< คือฟินกับความหมายเพลงช่างเหมาะเจาะกับพล้อตเรื่องจังเลย
เรารู้สึกว่าบากะกามิวันช๊อตตอนนี้โรแมนติกดีจัง
คือคำบรรยายมันโรแมนติกอยู่แล้วในเรื่อง location
แต่มันก็ขับให้คนนิสัยห่ามๆแบบเขาน่ารักขึ้นแม้ไม่มีบทพูดอะไรมากมาย
ส่วนน้องครก....น้องน่ารักเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ทำให้เรื่องมันอบอุ่น
แม้ว่าบรรยากาศในเรื่องคือหน้าหนาวก็ตาม

น่ารักมากจริง ๆ ค่ะ อ่านแล้วฟิน....
ขอบคุณที่แต่งให้นะคะ 😊😊😊😊😊

#4 By ploy (1.46.173.209|1.46.173.209) on 2015-02-15 21:18

นะ....น่ารัก!
น่ารักมากๆเลยค่ะ!
หื้ออออออ >//////< คือฟินกับความหมายเพลงช่างเหมาะเจาะกับพล้อตเรื่องจังเลย
เรารู้สึกว่าบากะกามิวันช๊อตตอนนี้โรแมนติกดีจัง
คือคำบรรยายมันโรแมนติกอยู่แล้วในเรื่อง location
แต่มันก็ขับให้คนนิสัยห่ามๆแบบเขาน่ารักขึ้นแม้ไม่มีบทพูดอะไรมากมาย
ส่วนน้องครก....น้องน่ารักเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ทำให้เรื่องมันอบอุ่น
แม้ว่าบรรยากาศในเรื่องคือหน้าหนาวก็ตาม

น่ารักมากจริง ๆ ค่ะ อ่านแล้วฟิน....
ขอบคุณที่แต่งให้นะคะ 😊😊😊😊😊

#3 By ploy (1.46.173.209|1.46.173.209) on 2015-02-15 21:18

@tsunafame เรื่องนี้โคตรเผาอ่ะ แบบมันเป็นฟิคชั่ววูบแล้วเพิ่งสอบไรงี้เสร็จ การบรรยายเลยไม่ราบรื่นเลย ดีใจน้องเฟมฟิน ๕๕๕๕ ส่วนเรื่องฉากจบ อย่าทำร้ายหนูค่ะที่รัก ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ open-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile

#2 By indiqirl on 2015-01-10 17:47

บรรยายได้น่ารักและอบอุ่นมากอ่ะ เวลาอ่านจะรู้สึกเขินในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ ที่ค่อยๆก่อตัวช้าๆ โอ้ยฟินนน>////< แต่แอบขัดใจตรงฉากจบ อยากตีคนเขียนนิดนึง5555 #ล้อเล่นนะ

#1 By Fame Fujoshi on 2015-01-06 15:22